Παρατηρώ πολλές φορές διάφορες υπερβολές που κάνουμε, οι γυναίκες, όταν βαφόμαστε και δεν ξέρω πραγματικά τον λόγο. Τo “τραγικό” είναι ότι αισθανόμαστε και ωραία με το υπερβολικό μακιγιαζ…

Είναι βέβαια λογικό να υπερβάλουμε -η καθεμιά με τον δικό της τρόπο- μαζί και εγώ φυσικά! Έχουμε την δική μας κουλτούρα και διαφορετικά στυλ: rock, λαϊκή ή pop και ούτω καθ' εξής.

Το κοινό μας είναι ότι κάνουμε ακριβώς τα ίδια λάθη και τονίζουμε έντονα τα ίδια σημεία, δηλαδή ένα πρώτο παράδειγμα είναι ότι όλες θα τονίσουμε τα μάτια -και καλά θα κάνουμε γιατί πρέπει ναι φαινόμαστε ξεκούραστες. Γιατί όμως πρέπει να βάλουμε και έντονο lip stick? Και αν το βάλουμε, γιατί πρέπει να ξεφύγει από τα χείλη?

Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι ότι θα βγούμε το βράδυ να διασκεδάσουμε και φυσικά πρέπει να λάμπουμε. Γιατί πρέπει κυριολεκτικά να γίνει αυτό? Γιατί πρέπει να λάμπουμε πιο πολύ από τα φώτα ενός μαγαζιού? Φυσικά, μιλάω για την χρυσόσκονη που παρατηρώ, η οποία πρέπει να αγοράζεται χονδρική γιατί δεν εξηγείται διαφορετικά τόση ποσότητα που κυκλοφορεί ελεύθερη...

Τρίτο παράδειγμα είναι το make up που, αντί για κάλυψη, χρησιμοποιείται για μάσκα. Τελειώνει πάντα μέχρι το πηγούνι και εσύ πρέπει να καταλάβεις ποιός κρύβεται από κάτω! Έχει ένα μυστήριο, δεν μπορώ να πω..

Και τέλος το ρουζ, το οποίο πρέπει να απλώνεται πάντα με φορά προς τους κροτάφους και μετά προς τα κάτω για να φαίνεται ομοιόμορφο το αποτέλεσμα και όχι με κυκλικές κινήσεις σε όλο το μάγουλο σαν να μας μουντζούρωσε κάποιος.

Απάντηση σε όλες αυτές τις παρατηρήσεις: κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είμαστε όμορφες και εντυπωσιακές, σε έναν κόσμο συγκεκριμένων αναλογιών και ομορφιάς, όπου πρέπει να συνυπάρξουμε και εμείς, οι όχι και τόσο τέλειες. Απλά θέλει λίγο μέτρο, να μας αγαπάμε όπως είμαστε και αν το καταφέρουμε αυτό θα είμαστε πραγματικά τέλειες...

Μαργαρίτα Μονέδα

makeup artist

για το MakeUp Magazine

Τα πάντα για το μακιγιάζ